• Nog een keer moet Van Ark met VCV aan de bak. In die laatste partij kan VCV zichzelf in de topdivisie houden.

    Ted Walker

Van Gent Finaleweken: Van Ark hakt de knoop door

VEENENDAAL De blik van VCV-speler Wouter van Ark ging na het laatste punt van Van Daal richting de tribune en dat ene knikje naar de vrouw die daar zat zei genoeg. Zijn moeder, die op de plek plaatsnam waar vroeger zijn vader altijd zat, kwam kijken bij de allerlaatste thuiswedstrijd van Van Ark in het shirt van VCV. Het boek wordt gesloten. ,,Het is goed zo. De keuze is gemaakt."

Jeroen van der Veer

Eigenlijk komt de moeder van Van Ark nooit kijken, maar nu wist ze: ik moet erbij zijn. Vrijwel in de anonimiteit hadden zoon en moeder na afloop een moment samen. Een knuffel. Een blik.

Jarenlang zat haar man voor haar zoon op de tribune. Voor de wedstrijd was er dan eventjes contact, volgde er een boks en ging de volleyballer los in Sporthal West. Na afloop zocht hij dan direct zijn pa op om het duel te evalueren; of het nou goed of slecht was. Sinds ruim twee jaar is die traditie er niet meer. Van Ark moet sinds 2016 verder leven zonder vader. ,,Daarom doet het mij zo veel dat mijn moeder hier nu op de tribune zat."

DIE ENE BLIK Zaterdag volgde er dan ook geen evaluatie na de kansloze 0-3 nederlaag in eigen huis. Alleen die knuffel. Die ene blik. Beiden wisten op dat moment; het is goed zo. Het VCV-avontuur stopt en een nieuw hoofdstuk gaat beginnen. Waar en hoe? Dat weet nog niemand. Ook Van Ark zelf niet, die wel denkt dat hij het balspelletje niet helemaal los kan laten.

Wat wel zeker is, is dat hij niet meer terugkeert in het eerste herenteam van VCV. Al meerdere keren dit seizoen moest hij tot tien tellen. Zijn VCV was zijn VCV niet meer. Waar Van Ark gewend was om met de 'grote jongens' volleybal te spelen, is hij nu vooral een mentor. Een ervaren kracht, die het jonge team op sleeptouw moet nemen.

MOEILIJK ,,Ik wist aan het begin van dit seizoen dat dit de situatie zou worden", aldus Van Ark. ,,Alleen het is mij zwaar gevallen. Ik loop al jaren mee in dit sportwereldje en ben in dit team ouder dan de rest. Samen met mijn partner heb ik zojuist een huis gekocht en moet nadenken over hypotheken, terwijl teamgenoten gekscherend gezegd twijfelen of ze hun huur wel kunnen betalen als ze dat ene biertje betalen. Het leeftijdsverschil is voor mij simpelweg te groot en daar heb ik het dit seizoen best moeilijk mee gehad. Alleen ik had een committent gesloten en die wilde ik niet verbreken. Maar soms... heel soms heb ik wel erover nagedacht gewoon te stoppen."

HET IS GOED ZO Maar Van Ark is een man van zijn woord en ging door. Het zorgde af en toe voor kleine irritaties en dat is nou juist wat hij niet meer wil. De boomlange speler dacht lang na en nu is de knoop doorgehakt; het VCV-boek gaat sluiten. Voor het duel tegen Van Daal wist vrijwel niemand dat. Ook na de partij niet, toen afscheid werd genomen van twee spelers en de trainer.

De volleyballiefhebber kiest ervoor om in stilte afscheid te nemen. Zonder poespas. Zonder dankwoordje. Het werk is geleverd; hij heeft talentvolle spelers het klappen van de zweep geleerd. Teamgenoten op hun donder gegeven, maar ook veren in hun achterste gestopt als er een leuk punt werd binnengesleept. Het is goed zo. Dat weet zijn moeder. Dat weet Wouter van Ark.