• Luuk Jothmann behaalde in zijn eerste jaar bij VCV een mooi succes.

    Jeroen van der Veer

'Ik was nog vrij onervaren'

VEENENDAAL Als Luuk Jothmann terugdenkt aan zijn tijd als coach bij VCV dames 1, dan verschijnt er een grote glimlach op het gezicht. De oefenmeester bereikte in een periode van vier jaar mooie successen en daarbij was de derde plaats in de eerste divisie het absolute hoogtepunt. ,,Ik ben trots dat ik met dat team kon en mocht werken."

Jeroen van der Veer

In 2002 kwam volleyballiefhebber Luuk Jothmann voor het eerst voor een groep te staan en dat gebeurde bij het tweede damesteam van VCV. Dat smaakte direct naar meer en al snel werden de nodige trainerspapieren behaald.


PUZZELSTUKJES Volgens schreef de inwoner van Veenendaal diverse ploegen achter zijn naam en plotseling kwam de vraag vanuit VCV of hij het eerste damesteam wilde coachen. ,,Na een proeftraining was ik overtuigd en ben ik begonnen. Daar heb ik vervolgens geen moment spijt van gehad."

Zo behaalde hij in zijn eerste jaar direct het hoogtepunt. Met een selectie die bestond uit talent en ervaring werd een knappe derde plaats bereikt in de eerste divisie. ,,Ik was eigenlijk nog vrij onervaren, maar werd gedragen door de ervaring van bijvoorbeeld speelsters Anne Brouwer en Annette Nap. Alle puzzelstukjes vielen dat jaar op zijn plaats en met een fantastische Denise Daer scoorden wij veel. Volgens mij heeft het damesteam van VCV nog nooit zo goed gepresteerd."

De twee seizoenen die daarna kwamen verliepen ook volgens verwachting. Het deed leuk mee en de vrouwen moesten geen play-offs voor degradatie spelen. Een sterk fundament stond om verder te bouwen aan een mooie toekomst, met Jothmann voor de groep.

,,Alleen in het vierde seizoen ging er te veel mis", baalt de oefenmeester nog altijd. ,,Twee dragende spelers moesten noodgedwongen stoppen en ook Nap was nog altijd herstellende. We waren niet bij machte dit op te vangen."

DEGRADATIE Het degradeerde dan ook dat seizoen en dat is nog altijd een smet op de tijd die Jothmann had bij VCV dames 1. ,,Ik moest daarna ook nog noodgedwongen stoppen. Door mijn werk moest ik in het belang van het team die keuze maken en dat vond ik toen erg rot. Of ik er spijt van heb dat ik die beslissing toen heb gemaakt? Nee, dat niet. Dit was voor iedereen het beste, want niemand is groter dan de vereniging. Alleen was het wel vervelend dat ik ze achter moest laten met een degradatie."

TOEKOMST Nog altijd volgt de inwoner van Veenendaal 'zijn vrouwen' en hij zag dit weekend zijn voormalig pupillen opnieuw degraderen. Dat doet hem dan ook wat, al is hij momenteel druk bij andere teams. ,,Minimaal vier avonden per week ben ik met het spelletje bezig. Ik train het eerste meisjes team van VCV en ben bij andere verenigingen actief. Misschien kom ik ooit wel terug, alleen is dat nu nog te vroeg. De tijd was fantastisch en ik ben er echt trots op, alleen heeft een trainer ook een houdbaarheidsdatums. Vaak is dat een jaar of twee en ik heb het vier jaar mogen doen", sluit hij af.

Elke club heeft historie en die historie is gemaakt door personen. Personen die belangrijk waren voor hun club; bestuurlijk, sportief of op ander vlak. In deze rubriek portretteren we die Helden van Toen. Tips voor deze rubriek kunnen gemaild worden naar veenendaalse.krant@bdu.nl ovv Helden van Toen.