• Ted Walker

Iedereen gunt Leo Rebergen een podium 

VEENENDAAL Als de fotograaf bij voetbalclub Panter naar binnen stapt, schrikt vrijwilliger Leo Rebergen. Een stukje in de krant vond hij dan wel prima, maar moest een foto nou echt? Iedereen zou hem in de krant zien staan en dat was in zijn actieve voetballoopbaan al genoeg gebeurd. ,,Nu ben ik 73 en wil ik lekker in de luwte vrijwilligerswerk doen. Zo'n foto is niet nodig, joh."

Jeroen van der Veer

Op dat moment komt net hoofdtrainer Ronald de Roos aanlopen, die maar wat blij is dat Rebergen actief is binnen Panter. Zo zorgt hij dat alle ballen altijd hard genoeg zijn opgepompt en ook regelt hij veel bijzaken rondom het eerste en tweede elftal. ,,Moet je op de foto, Leo", roept de oefenmeester gekscherend, als Rebergen een plek in het materiaalhok zoekt. ,,Is toch leuk, fotootje. Verdien je."

Zo'n drie jaar geleden kwam de inwoner van Veenendaal samen met Eddy Morren mee naar Panter en begon hij als grensrechter van het eerste team. Dit deed hij twee seizoenen en sinds dit jaar ontvangt hij de tegenstanders en scheidsrechters.

Ook vlagt Rebergen nog af en toe bij het tweede elftal en is hij elke donderdag op het veld te vinden. ,,Dan ga ik de ballen ophalen die de spelers op de training naast of over schieten. Hierdoor kunnen zij lekker blijven voetballen en blijft het tempo erin. Ikzelf miste zo iemand op mijn trainingen en daarom wil ik die irritatie hier voorkomen. Daarnaast zorg ik er ook voor dat er niets kwijt raakt."

STAF Waar mogelijk ondersteunt hij ook de trainer van het tweede elftal. ,,Bij het eerste team staat een hele staf om de trainer heen. In het tweede team is dit niet het geval en daarom help ik daar de trainer waar nodig. Er is niets mooiers dan op het veld staan en met de jongens bezig te zijn." Iedereen bij de club kent Rebergen inmiddels en ook bij andere verenigingen is hij een graag geziene gast. Zelf voetbalde hij bij onder meer GVVV, VRC en VVA'71.

GERANIUMS Bij laatstgenoemde zelfs in de rol als speler/trainer. ,,Ik ademde voetbal en dat doe ik nog altijd. Een leven zonder voetbal? Nee, daar moet ik niet aan denken. Wat moet ik dan doen, achter de geraniums zitten? Dan zou ik doodongelukkig worden."

Als de flitsers goed staan opgesteld, poseert Rebergen in eerste instantie vrij ongemakkelijk. Zo nu en dan komt er iemand langs lopen en allen knikken ze tevreden.

Het moge duidelijk zijn dat iedereen bij de vereniging hem een podium gunt. Als er een paar proeffoto's zijn genomen, gooit hij zijn schaamte overboord en ontstaat er zelfs een glimlach op het gezicht.

GAAF GEWORDEN Een paar keer schieten en dé foto is gemaakt. ,,Mag ik eens kijken", vraagt Rebergen. ,,Oh, dat is gaaf geworden. Die mag wel in de krant ja. Mag ik dan nu weer verder met mijn werkzaamheden. Ik moet nog het één en ander doen."

In de serie Clubgezichten portretteren we de gouden vrijwilligers uit de sport. Elke vereniging heeft er wel een paar. Iedereen kent hem of haar wel, het gezicht van jouw club. Elke woensdag in VeenendaalseKrant. Tips? Mail de redactie: veenendaalse.krant@bdu.nl ovv Clubgezichten

Label:

Clubgezichten