• BDUmedia

'Het was een feestje om de serie te maken'

VEENENDAAL Een jaar lang portretteerde de sportredactie van de VeenendaalseKrant de clubgezichten uit de Veenendaalse sportwereld. Mensen waarop een vereniging leunt, personen die onmisbaar zijn en leden die normaal gesproken liever op de achtergrond blijven. Er werd gelachen, er werd veel gesproken en er viel zelfs een traan.

De serie begon met de vereniging die gered werd door vrijwilligers; VVA Achterberg. Gastheer Wim van Roekel sprak met veel liefde over zijn clubje, dat door keihard werken hun hoofd boven water hield. De serie sloeg aan en de reacties waren lovend. ,,Dat was in het begin best spannend", aldus Jeroen van der Veer, die de serie namens de krant maakte. ,,Het was iets nieuws en we wisten niet hoe de mensen erop gingen reageren. Na het eerste verhaal was echter duidelijk dat het een goede beslissing was om eraan te beginnen."

TRANEN Steeds meer verenigingen benaderde de redactie om te vragen of hun clubgezicht ook een plekje in de rubriek kon krijgen. Ze kwamen vrijwel allemaal aan bod, al konden we nooit aan alle wensen voldoen. ,,Het is mooi om te zien dat de Veenendaalse sportwereld zoveel vrijwilligers heeft. Ik zag ze altijd al wel, maar echt inhoudelijk praatte je nooit met de mensen die geluidloos hun werk deden."

Dat gebeurde bijvoorbeeld wel toen er met Harry Delno een bakkie koffie werd gedronken. ,,Prachtige man", aldus Van der Veer. ,,Hij moest letterlijk huilen toen hij over zijn talenten sprak. Wat een liefde stopt hij in zijn zwemtalenten."

EEN GEZICHT Elke keer als een nieuw verhaal uit de serie op social-media werd gedeeld, kwamen er veel positieve reacties. Er werden een kleine veertig vrijwilligers uit de anonimiteit gehaald. Zo kreeg 'die schreeuwerd uit Sporthal West' opeens een gezicht in de persoon van Tim van Offeren en las men dat Jeroen van Barneveld bij GVVV zijn vingers blauw tikte. 

Ook werd door de serie duidelijk dat Aart van Asselt bij voetbalvereniging Veenendaal wel eens stront moet ruimen en dat Corine de Vries ranja in de bidons van de volleybalheren stopt. Of neem Roel van Kesteren, die bij De Merino's wel twintig 'zonen' heeft. 

WAARDEREN Toch bleef één interview Van der Veer het meeste bij. Niet door het interview, maar vooral door de tragische gebeurtenissen daarna. ,,Ik kende Marius Stomphorst eigenlijk al een beetje. Hij was altijd bij DOVO aanwezig als ik daar ook moest zijn. Schat van een vent. Met hem sprak ik over zijn werkzaamheden, maar hij vertelde vooral veel en lang over zijn vrouw. Alles deden ze bij de club samen en dat vond ik prachtig."

Niet lang daarna kwam het droevige bericht dat 'Maas' -zoals hij door iedereen werd genoemd- plotseling was overleden. ,,Dat deed toch wel wat met mij. Ik moest direct terugdenken aan ons interview, waarin hij zei dat men het leven wat meer moest waarderen. Die zin spookt sindsdien nog vaak door mijn hoofd."

NIEUWE SERIE Nu het sportseizoen zo goed als afgelopen is, komt er een einde aan Clubgezichten. ,,Het was een feestje om de serie te maken. Zoveel persoonlijke gesprekken mogen voeren en hopelijk hebben wij hiermee laten zien dat vrijwilligerswerk heel leuk kan zijn."

Aankomend seizoen komt deze krant opnieuw met een serie, maar daarover kan nog niets gezegd worden. ,,Het zal lastig worden om Clubgezichten te evenaren, maar die uitdaging gaan we graag aan."

Wil je één of meer verhalen uit de serie nog eens lezen, ga dan naar ons dossier Clubgezichten.

Label:

Clubgezichten