• Aart Aalbers

'Veenendaal heeft ook een commissie stiekem'

VEENENDAAL Financieel -economisch journalist Sameer van Alfen presenteerde zaterdagmorgen in de Cultuurfabriek zijn boek 'De Freule - Het verhaal van de verdwenen miljoenen'. De meest in het oogspringende conclusie is wel dat de adviseurs van de Veense Freulestichting wel degelijk privé financieel belang hadden bij de transactie van 9,4 miljoen dollar in Amerika.

Aart Aalbers

Van Alfen (35) heeft maar liefst vier en half jaar onderzoek gedaan naar de grootste financiële wantoestand ooit in Veenendaal. Het staat bekend als de 'Freule affaire'. Zaterdag gaf hij tijdens vier sessies aan hoe het boek tot stand is gekomen en welke ontdekkingen hij deed. Maar zeker niet onbelangrijk: Welke lessen eruit te leren zijn. Van Alfen startte zijn betoog door te melden dat bestuursleden van de Freulestichting een beroep op hem deden om een boek te schrijven. Hij kreeg van veel van de bij deze zaak betrokken partijen medewerking. Iedereen belichtte het op zijn eigen wijze.

Hoewel de gemeente Veenendaal in het geheel geen grote fouten heeft gemaakt, verwijt de schrijver deze er wel van momenteel veel onder de pet te houden. Van Alfen:,,Den Haag heeft een commissie stiekem maar Veenendaal ook. De gemeente is nalatig in het informeren van de burgers. Ik denk dat de burgers van Veenendaal toch zo'n 3,4 miljoen euro armer zijn geworden. De gemeente houdt echter de luiken dicht." Zowel de ING als de gemeente lieten, volgens de journalist, niet het achterste van hun tong zien. Ook adviseur Keers stopte al snel zijn medewerking.

In 2002 begonnen op het gemeentehuis in Veenendaal de alarmbellen te rinkelen toen duidelijk werd dat de voor aflossing van een lening bestemde gelden verdwenen waren. De gemeente stond garant en werd aangesproken voor 9,4 miljoen dollar. De miljoenen die op de bank stonden van de Lauta van Aysma stichting waren via een goede vriend van de penningmeester en diens adviseur in een investeringsproject voor vliegtuigmotoren in Amerika terecht gekomen. Niet de Freulestichting maar de adviseurs werden aandeelhouder en kregen licenties op de uitvindingen. De twee Canadese eigenaren van dit project waar slechts 500 dollar op de bank stond en daarna plotsklaps bijna 10 miljoen, gebruikten de gelden voor diverse doeleinden. Voor het ontwikkelen van vliegtuigmotoren maar ook voor olie, marketing, oprotpremie personeel en de aankoop van een auto. Het geld verdampte in korte tijd en verdween naar diverse banken in de VS, Canada en Zwitserland.

Van Alfen concludeert dat het bestuur van de Freulestichting geen opzet of fraude verweten kan worden maar voor hun familie is het wel een drama geworden. Men dacht in het belang van de stichting en verwachtte een hoger rendement. Dit kon men goed gebruiken voor het onderhoud van het pand. Helaas lieten alle partijen steken vallen. ,,Een hoofdschuldige is niet aan te wijzen."

Als wijze les geeft de schrijver aan zijn gehoor mee: ,,Zit niet eindeloos in een bestuur, blijf doorvragen als je iets niet snapt en teken niet klakkeloos." Het door vanalfenmedia uitgegeven 207 pagina's tellende boek is onder ISBN 9789082496604 voor € 19,99 te koop bij de boekhandel.