• Bewoners van de Componistenbuurt krijgen excuses van de Gilbert-stichting. Tweede van rechts Gert Veenhof.

    Aart Aalbers

Excuses Gilbert-stichting aan omwonenden

VEENENDAAL Welke architect de prijsvraag heeft gewonnen voor de inrichting van een Gilbertgaard wordt deze week bekend. De prijsvraag is uitgeschreven door de Stichting Gilbert van Schoonbeke. Een gemeentelijk perceel tussen de Slaperdijk en de meest westelijke kant van de bebouwing van Veenendaal zou een ontmoetingsplaats moeten worden ,,waar het heerlijk wandelen en recreëren moet worden met ruimte voor stadslandbouw".

Gerard van Wijk

Met stadslandbouw, zo bleek later, werd de Stadsakkers bedoeld, de nu nog in Veenendaal-Oost gesitueerde tuin waar voedsel voor de Voedselbank wordt geproduceerd. Die tuin was vanaf het begin tijdelijk omdat er woningen zijn gepland. In het gebied waar de stichting het oog op heeft laten vallen, met goedkeuring van de gemeente, ontmoet de mens de natuur ,,en leer je meer over de betekenis daarvan voor jouw gezondheid en welbevinden”, aldus architect Johan Huibers, voorzitter van de werkgroep 'Schoon Gilbert'.

ONDUIDELIJK Een gaard is een tuin ofwel lusthof. De bewoners nabij het gebied waar de mens de natuur moet gaan ontmoeten, vinden de plannen kwestieus en dat staat voor aanvechtbaar ofwel twijfelachtig. Zij zijn niet vanaf het prille begin in de plannen meegenomen en het is hen onduidelijk welke rol de stichting erin heeft en wat de rol is van de gemeente.

De bewoners vrezen dat het met de rust grotendeels gedaan is

Het bestemmingsplan moet ook nog worden gewijzigd want alle 'leuke dingen voor de mensen', met optrekjes op verschillende plekken, is toch echt iets anders dan wat er nu al decennia lang is: een agrarisch gebied, waar een boer oogst en zijn mest kwijt kan. Kortom, de bewoners vrezen dat het met de rust grotendeels gedaan is wanneer er vrolijke recreatieve activiteiten langs de Slaperdijk van de grond worden getild.

Gert Veenhof is één van de bewoners die zich hebben verbaasd over de gang van zaken en het gebrek aan communicatie over de plannen. Anderen, die de wijk vertegenwoordigen, zijn onder anderen Jan Brouwer, Rein van der Veen, Gerrit van der Pol en Cor van der Ham. Omdat na de eerste bekendmaking en een bijeenkomst bij Buitenzorg nadere informatie uitbleef, vroeg Veenhof het op 3 juli via een formeel Wob-verzoek (Wet openbaarheid van bestuur) aan de gemeente.

PENSIOEN Met een schriftelijke bevestiging van ontvangst van 18 juli gaf de gemeente aan de wettelijke termijn van afdoening te verdagen van 3 augustus naar ten laatste 2 september. Maar ook na 2 september was er taal noch teken vanuit het gemeentehuis. Veenhof heeft nu een bezwaarschrift geschreven. Wat hij nog vreemder vindt is dat de gemeente een referentie aangaf van iemand die meer informatie zou kunnen verschaffen, terwijl na ettelijke telefoontjes bleek dat de betrokkene gebruik maakt van vroegpensioen en niet (meer) bereikbaar is….

Het bestuur van de Gilbert-stichting had inmiddels ook wel door de zaak nogal gevoelig lag en de spanning door het gebrek aan duidelijkheid alleen maar op liep. Er kwam een mail aan de bewoners: kom praten. ,,Dat hebben we opgepakt”, zegt Veenhof. Een delegatie van de bewoners sprak op het kantoor van architect Johan Huibers met een vertegenwoordiging van de stichting. Het werd zogezegd een stevig gesprek, niet zozeer over de invulling, maar over de gang van zaken. ,,Maart vorig jaar bij de vaststelling van het bestemmingsplan waren er nog geen plannen en dan nog geen jaar later dit. Dat valt verkeerd. Het initiatief voor een Gilbertjaar vinden wij sympathiek. Het is goed om met elkaar aandacht te willen besteden aan de historie van Veenendaal. Waardering ook dat er mensen zijn die dat vrijwillig oppakken. De Gilbertgaard vinden wij een ongelukkig initiatief.”

Zit in Veenendaal iedereen te slapen?

EXCUSES Er komen excuses van de stichting voor het tot nu toe verlopen proces en er gaat een huis aan huis brief de deur uit waarin de bewoners van met name de Componistenbuurt deelgenoot worden gemaakt.

De communicatie is beroerd geweest. ,,Waarom niet bij het begin aan de bewoners gevraagd wat zij er van vinden? Waarom is de rol van de gemeente niet duidelijk? Waar komt ineens in de planvorming de Stadsakkers vandaan?” De bewoners blijven met veel vragen zitten. Veenhof verwijst naar een verhaaltje in De Telegraaf (september vorig jaar) waarin de tweelingbroers van het echtpaar Van Asch van Wijck zeggen een coöperatieve moestuin te overwegen. De broers nemen langzamerhand het beheer van landgoed Prattenburg over. ,,Zit in Veenendaal iedereen te slapen? Dat zou toch een prachtige plek voor Stadsakkers zijn.”