• Linette Dijk in haar atelier in Veenendaal

    Ted Walker

Linette Dijk maakt beelden voor stadshart van Veenendaal

VEENENDAAL De in Veenendaal wonende kunstenares Linette Dijk gaat twee bronzen beelden maken om het 'hart van ontmoeting' in het Veenendaalse centrum kracht bij te zetten. Dat is dinsdagavond bekend geworden. ,,Het worden twee symbolen in het kader van elkaar zoeken, met elkaar vieren en de verbinding daartussen'', aldus Linette. De beelden komen te staan op het Kees Stipplein en het Thoomesplein.

Ted Walker

,,Nadat ik een masterclass 'beeld in de openbare ruimte' deed, rees bij mij een vraag. Als ik nou een beeld in de openbare ruimte in Veenendaal zou mogen plaatsen, waar zou ik dat dan willen doen? Eigenlijk dacht ik direct aan de plek waar straks de beelden komen te staan'', vertelt Linette. ,,Toen ik door het architectuurcentrum werd uitgenodigd om op een PechaKucha avond een presentatie te geven, leek dat hèt moment om mijn ideeën te schetsen. PechaKucha is een format dat in Japan is ontstaan. Het komt erop neer, dat een spreker een presentatie van twintig beelden houdt die ieder 20 seconden vertoond worden. In totaal heeft diegene dus 6.40 minuten om een presentatie te houden. En zo heb ik dus mijn visie gedeeld.''

ONTMOETEN Het thema van de avond was; 'Een nieuw stadshart voor Veenendaal'. Verschillende mensen deelden hun visie. Voor Linette was het duidelijk. Dat stukje Veenendaal, met het stadsstrand en haar verscheidenheid aan cultuur, is een plek van ontmoeten. En daar hoort een symbool bij. ,,Waarom? Omdat mensen elkaar daar veel ontmoeten. Het is echt dé nieuwe plek van elkaar tegenkomen. Het culturele hart van Veenendaal. Op het theater na zijn zo'n beetje alle culturele instellingen daar gevestigd. Maar echt fysieke elementen heb je daar niet. Ja, je hebt die kopjes, maar die zitten vrij hoog aan de muur. Een beeld in de openbare ruimte is een symbool van cultuur. En dat ontbreekt daar echt'', vindt Linette.

SPANNINGSVELD Vanwege het thema 'ontmoeting' kwam zij op twee beelden, hetgeen ook mooi uitkomt in verband met de twee pleinen. ,,De verbinding tussen de twee pleinen staat symbool voor de verbinding tussen mensen'', gaat ze verder. ,,Aan de ene kant de vraagtekens. Het zoeken naar wie we nu eigenlijk zijn met elkaar. De andere figuur gaat symbool staan voor de uitroeptekens en het vieren. Zo van; dit zijn wij met elkaar. De beelden komen qua 'beweging' met elkaar in contact te staan. De een met haar vraagtekens en de ander met de uitroeptekens. Het spanningsveld waarin we balans moeten zoeken.'' Bij het ontwerpen hield Linette rekening met de 'gulden snede' en keek zij naar zichtlijnen. ,,De symbolen moeten dynamisch worden en de ruimte accentueren. Het mogen niet alleen maar verhaaltjes in de beelden zelf zijn. Maar er moet echt beweging om de beelden heen komen.

INTENTIE De kunstenares is nu veel aan het schetsen. Dat de beelden een man en een vrouw gaan worden is al duidelijk. ,,Maar ik zit echt nog in de schetsfase. Ik moet eerst de goede intentie vinden in de beelden. Wat ik daar mee bedoel? Voor mij moet een beeld een bepaalde noodzaak hebben. Een beeld moet direct iets met je doen. Je moet de urgentie voelen die er in zit. In het geval van deze twee beelden dus de urgentie van het zoeken naar elkaar en het vieren dat we elkaar hebben. Daarom reiken de twee ook naar elkaar.''

OVER DE BRUG KOMEN Het beeld dat de vraagtekens gaat symboliseren, komt aan de kant van de bibliotheek en de cultuurfabriek. Het vierende beeld aan de zijde van het stadsstrand. Bijkomende symboliek is dat de bezoeker van het centrum vanaf het ene beeld naar het andere een bruggetje over de brouwersgracht passeert. ,,Ja het klopt helemaal daar'', reageert Linette met twinkels in haar ogen. ,,Je steekt inderdaad ook nog eens over. Of komt over de brug. Om te kunnen ontmoeten, zul je ook altijd over de brug moeten komen. Naast het symbolische aspect klopt het fysieke aspect ook qua grootte van de pleinen. Of ik het niet doodeng vind? Ja joh, ik heb al honderd keer aan mezelf gevraagd waarom ik dit ook alweer wilde.''

GEEN VETPOT Voor Linette Dijk is het maken van de beelden iets wat ze graag een keer doet. Ze wil haar sporen nalaten in de plaats die haar zoveel ontmoetingen en (woon)plezier gaf. Een vetpot is het niet voor haar. ,,Nee, dat klopt, ik ben qua begroting op dit moment nog niet uit de kosten. Ondanks dat de gemeente een heel stuk voor haar rekening neemt. Gelukkig heb ik wel de stichting Kunst in het Centrum achter me staan; die helpt met het aanschrijven van diverse fondsen. Ik ga ervan uit dat die fondsen enthousiast zullen zijn en dit project financieel zullen steunen. En wie weet worden er ook ondernemers en bedrijven zo enthousiast dat ze willen bijdragen om Veenendaal weer een beetje mooier te maken'', spreekt zij haar hoop uit.

PROJECT VOLGEN? Om inwoners en andere belangstellenden te betrekken bij het proces van het ontstaan van de beeltenissen, is het de bedoeling dat er om de drie maanden een inloopavond komt. ,,Zodat het iets van Veenendaal zelf wordt.'' Daarnaast komt er natuurlijk een website en een Facebook pagina en wordt er een documentaire door Enfilm gemaakt. Zodra de website klaar is of er anderszins informatie over dit project beschikbaar is, wordt iedereen op de hoogte gebracht via www.kunstinhetcentrum.nl.