Finaleweken: 'De geur van de weilanden zal nooit wennen'

ACHTERBERG Stadsjongen Denny van Loen moet nog altijd lachen als hij met zijn teamgenoten wacht op het signaal van de scheidsrechter om het veld op te lopen. De welkomstune van VVA'71 zorgt ervoor dat de lachspieren van de spits keer op keer getraind worden. ,,De eerste keer schok ik mijzelf een hoedje toen ik die koeien door de speakers hoorde loeien, maar inmiddels kan ik er om lachen. Het is nou eenmaal de charme van de club."

Jeroen van der Veer

Twee jaar geleden had de 23-jarige nog nauwelijks gehoord van VVA'71 en was hij vooral bezig met zichzelf. De in zichzelf gekeerde spits stond te boek als aanvaller met de nare maniertjes, wat hem regelmatig een schorsing opleverde. Zo ook toen zijn Montfoort tegen VVA'71 moest spelen. ,,We werden van het kastje naar de muur gestuurd, alleen scoorden zij maar niet. Twee dagen daarna werd ik gebeld en was de overgang snel geregeld. Was ik niet bij die wedstrijd aanwezig geweest, dan had ik waarschijnlijk niet gekomen."

GOEDE STAP Daarmee doelt de aanvaller vooral op het feit dat VVA'71, ondanks de uitstekende prestaties, nog altijd het imago heeft van 'het boerenclubje uit Achterberg'. ,,Als ik mijn vrienden zeg dat ik voor VVA'71 voetbal, ben ik vijf minuten bezig om de vooroordelen weg te praten. Ikzelf had deze ook, maar nu ik er een klein jaartje zit, kan ik zeggen dat dit een goede stap in mijn carrière is geweest."

Niet alleen wist hij op het hoofdveld regelmatig het net te bollen, ook ondervond hij een metamorfose als voetballer. Zijn wilde haren liet hij achter bij zijn vorige club Montfoort, legt hijzelf uit: ,,Ik was vaak bezig met randzaken. Pakte kaarten voor krankzinnige slidings of zelfs voor praten. Dat was omdat je bij Montfoort moest vechten voor de punten, hier bij VVA'71 kunnen we het doen met goed voetbal. Daarnaast heb ik nu ook teamgenoten die mij aankunnen en mij terecht wijzen als het even niet goed gaat."

Het is wel iets waar de spits tegenaan loopt; zijn imago. Waar Zlatan Ibrahimovic wordt geadoreerd door zijn maniertjes, wil Van Loen daar juist van af. Zijn voetbalkwaliteiten staan buiten kijf, alleen wordt er door scouts regelmatig getwijfeld aan zijn persoonlijkheid. ,,Helaas heb ik dat beeld zelf gecreëerd, wat andere clubs misschien afschrikt. Ik ben mijzelf daar bewust van en werk daar aan. In Johan de Man heb ik ook een trainer die daar veel mee bezig is en ook aan mijn teamgenoten heb ik veel te danken."

REËEL BLIJVEN Waar hij dit jaar met VVA'71 niet meer lijkt mee te spelen om het kampioenschap, mikt Van Loen nog altijd op de nacompetitie. Volgend seizoen, met flink wat nieuwelingen in de selectie, moet de De Man-brigade opnieuw hoge ogen gaan gooien. ,,Mij lijkt promoveren naar de topklasse met deze club te ambitieus. De bestuurskamer lijkt bijvoorbeeld op een caravan, daarin kan je IJsselmeervogels echt niet verwelkomen. Dat is niet erg, dat heeft wel zijn charmes, maar je moet wel reëel blijven."

Volgend seizoen zal de goalgetter opnieuw in Achterberg te bewonderen zijn, als er niet nog een topklasseclub langs komt. Het hoogste amateurniveau is de klasse waar de nu 23-jarige spits graag in wil acteren, maar komen deze niet, dan zal hij opnieuw wekelijks naar Achterberg rijden. ,,Alleen zal het altijd onwennig blijven, die weilanden. De geur die je hier ruikt als je de auto uitstapt, zal nooit gaan wennen."