Zwart-wit

Eerst hadden we het Witte Paard. Toen werd de hoek van de Tuinstraat en de J.G. Sandbrinkstraat omgedoopt in het Zwarte Schaap. En nu ligt er een zebra. Of beter gezegd lag er een zebra. Het Veense gemeentebestuur is namelijk niet zo gecharmeerd van exoten in de bebouwde kom. Moesten eerder nog tachtig goudvissen verwijderd worden uit de Brouwersgracht, nu waren haaientanden en de Kaapse Ezel – beter bekend onder de naam Zebra – het kind van de rekening. Het zebrapad moest geruimd worden.

Onder meer de Telegraaf, het NOS Jeugdjournaal en Hart van Nederland rukten uit naar het Horecaplein. Gilbert zal jaloers zijn. Voorspelbaar was ook de reactie uit het gemeentehuis: 'We gaan aangifte doen. Dit zebrapad ligt er illegaal!' Onderliggende boodschap: wie denken die ondernemers wel dat ze zijn om zo maar zonder overleg en vergunning een ingreep in de openbare ruimte te doen. Daar gaan wij over.

En hier wordt een dubbele moraal zichtbaar. Als een overheid verzuimt zich aan de regels te houden, worden ijlings procedurele excuses gezocht. Of het nu gaat om een data-lek, waardoor privacy-gevoelige informatie op straat komt te liggen, het zonder overleg of tijdige vergunning plaatsen van kunstwerken of het overschrijden van wettelijke reactietermijnen. Een gemeente komt er mee weg. Een burger of ondernemer niet. Er wordt gemeten met twee maten.

Hoe anders zou je ook met elkaar om kunnen gaan? Waarom een goed idee want dat is dit zebrapad – niet omarmen en formaliseren in plaats van gelijk in een ambtelijke reflex te vervallen. Ik vrees dat er nog aardig wat water door de Grift zal moeten vloeien vooraleer dit wederzijds vertrouwen er is. Voor nu zet ik er een streep onder.

Jurgen Hilllaert