Verhit

Het was me het weekje wel. Temperaturen van dertig graden en meer. Transpireren in bed tijdens tropische nachten. Overal ventilatoren uitverkocht. En een oproep van het waterbedrijf om vooral niet te lang te douchen.

En dan heb ik het nog geeneens over die arme scholieren die zich in het zweet des aanschijns moeten voorbereiden op de laatste toetsweek van het jaar. Allemaal op zoek naar verkoeling.

Twaalf jaar geleden stonden de kranten vol over 'Billy Bird', een recreatieplas van 25 hectare die tussen De Klomp en De Kade zou verrijzen. In 2007 meldde de toenmalig gemeentevoorlichtster trots - ik noem geen namen (het is namelijk mijn vrouw) - dat de plas er naar verwachting over vijf jaar zou zijn.

Dat zag ik wel zitten met twee kinderen in schoolgaande leeftijd. In 2010 sloot Ballast Nedam een uitvoeringsovereenkomst, maar bezwaren van een boze boer gooiden roet in het eten. Pas twee jaar geleden werd het verzet van de veehouder verworpen door de Raad van State.

Maar anno 2019 moeten we voor verkoeling dus nog steeds een flink stuk fietsen. Als je je een uur in het zweet trapt, kun je een zomerse duik nemen op het Eiland van Maurik, het Henschotermeer, Zeumeren of Gravenbol. Niet gratis, maar voor niets gaat de zon op.

Is er dan niks dichter bij ? De baggerwerkzaamheden in de Surfvijver - á raison van 1,6 miljoen euro - hebben evenmin geleid tot een nieuw Veens zwemstrand. Hier zwemmen blijft voorbehouden aan triatleten, nieuwjaarsduikers en honden. Je zou er boos van worden!

Gelukkig kan ik daar de hitte de schuld van geven. Volgens mensen die er verstand van hebben, worden je emoties extremer bij warm weer. De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat ik dat wel een beetje herken.

Nog even volhouden dus maar. Geduld schijnt een schone zaak te zijn.

Misschien nemen mijn kleinkinderen later wél ooit een duik in de Surfvijver of de recreatieplas van Billy Bird.

Jurgen Hillaert