Tijdmachine

U leest vast weleens in de Donald Duck. Heel lang geleden las ik daarin dat Willie Wortel een tijdmachine had uitgevonden. Donald moest in een soort lift gaan staan, een jaartal intikken en daarna ging hij terug in de tijd.

Hieraan moest ik vorige week denken tijdens mijn bezoek aan de Historische Vereniging Oud Veenendaal. Ik zat daar achter een groot scherm en we tikten de woorden Slaperdijk, Ruisseveen en Panhuis in. De computer zocht even tussen de inmiddels 10.000 ingebrachte foto's en documenten en in een paar tellen ging ik terug in de tijd. Ik zag me als klein jochie over de Slaperdijk naar school fietsen. De Slaperdijk was nog niet begroeid, Garechie Klep kwam net voor de zoveelste keer die dag thuis lopen en onderaan de dijk bij boer Van Gent stonden nog geen auto's. Bij het Ruisseveen kwam doodgraver Lange Jan Roelofse in beeld en Cees van Holland senior, de bijenboer, was op het scherm nog een jonge vent.

En verder ging ik door het verleden. Foto's van inmiddels gesloopte huizen langs het 'Langedijkje' rolden over het scherm. In het een na laatste huis voor de brug woonde Jan Henken. Ik droomde even weg. Beelden van heel veel speelgoed autootjes, op de via een losse trap te bereiken bovenverdieping, kwamen weer bij mij boven. Zelf had ik twee autootjes maar klasgenoot Teus Henken had er wel vijftig.

Ook een foto van de gammele brug over het kanaal kwam in beeld. Sommige planken lagen los en de leuning wiebelde. Dan kwam je op het Panhuis waar oliesjeik Demoed met zijn driewielige minivrachtwagentje brandstof rond bracht. Iets verderop kochten we snoepjes in het kleine winkeltje bij de altijd vriendelijke Lard van de Berg.

Zo'n rondritje in de Cultuurfabriek door 't ouwe Veen is echt aan te bevelen. Ga de straat eens bekijken waar je woont of woonde en kijk naar de kleding van toen, de auto's die nu oldtimer heten en welk pand er toen op jouw plekje stond. Het is echt verslavend!

Aart Aalbers