Monddood

Er zijn maar weinig burgers die een jarenlange strijd met de overheid overleven. Meestal vecht je als eenling tegen een machtig bureaucratisch apparaat. Zie dat maar eens vol te houden.

In Veenendaal vervult Sjoerd Hania de rol als luis in de pels. Het moet gezegd, deze mensen zijn vaak niet de makkelijkste opponenten, maar dat laat onverlet dat zij hun burgerrechten mogen uitoefenen. Verwijzend naar het raadsprogramma 'iedereen doet mee', eist hij zijn plek op. Ook naar onwelgevallige meningen zul je moeten luisteren. Wegduiken in besloten vergaderingen en achterkamertjes is niet het juiste antwoord.

Professor Heertje ageerde al eens eerder tegen de Veense bestuurscultuur. Hij stelde dat het college traag en onvolledig informeert, waardoor een gemeenteraad vaak op basis van gebrekkig inzicht beslist, als ze er überhaupt al bij betrokken worden. Hij verweet het bestuur intellectueel tekort en zelfs verkapte overheidssteun aan bevriende ondernemers.

Hieraan moest ik denken, nu sinds kort In het park bij de Oude Kerk een metershoge reclamezuil is verrezen. 'Te voet van Veenendaal naar Antwerpen, 244 km' staat er op, aangevuld met een hoop logo's van plaatselijke ijdeltuiten. Nu volg ik de openbare bekendmakingen vrij nauwgezet – via overuwbuurt.overheid.nl word je geattendeerd op voorgenomen bouwactiviteiten in jouw buurt – maar de aanvraag voor plaatsing van deze pompeuze wegwijzer heb ik gemist. Zo'n object lijkt mij geen algemeen belang te dienen. En dat nog wel op zo'n markante plek.

Wat is de moraal van dit verhaal ? Bestuurders in een moderne, open samenleving met mondige, betrokken en intelligente burgers doen er verstandig aan te luisteren naar de opvattingen van de mensen, in wier opdracht zij hun publieke werkzaamheden verrichten. Hoogmoed komt voor de val.

Jurgen Hillaert