'Los van God en gebod'

Laten we het nieuwe jaar positief beginnen. Ons geloof en de democratie verkeren in diepe crisis. Zo, dat is er uit.

Afgelopen eeuwen is geëxperimenteerd met katholicisme, protestantisme - in alle vormen en maten -, fascisme, communisme, socialisme en (neo-)liberalisme. Geen van alle bleek de toverformule voor het ultieme geluk. Ondanks dat we volgens alle onderzoeken ouder, slimmer en gezonder zijn geworden, lijken we verre van tevreden.

Eind 2018 verschenen 'de gele hesjes' op het toneel en al eerder kregen de populisten van Fortuyn en Wilders voet aan de grond. Zij schoppen tegen de elite en benadrukken dat de kloof tussen de groot-industriëlen en de politieke machthebbers enerzijds en 'het gewone volk' anderzijds te groot wordt. Ze hebben een punt.

Waar voorheen het geloof nog balsem voor de ziel was, is ook dat op z'n retour. Minder dan de helft van de Nederlanders noemt zichzelf nog gelovig en slechts één op de zes gaat geregeld - minimaal één keer per maand - ter kerke, aldus het CBS.

Van de jongeren rekent nog slechts 28 procent zich tot het christendom en 8 procent tot de islam. Hiermee is Nederland het minst religieuze land van West-Europa.

Alhoewel in Veenendaal zich meer mensen verbonden voelen met de kerk - één op de drie Veenendalers bezoekt nog minstens één keer per maand een religieuze dienst - moesten ook hier afgelopen jaren diverse kerken de deuren sluiten.

Ik denk dat we op zoek moeten naar een NIEUW verhaal. Een boodschap die verbindt, in plaats van verdeelt.

Waar politieke en religieuze stromingen uitblinken in WIJ-ZIJ-denken, zullen we voor mondiale problemen, zoals vluchtelingenstromen en klimaatverandering gezámenlijk moeten optrekken.

Wat dat betreft is het hoopgevend dat politieke partijen van links tot rechts de klimaatwet omarmen.

Ik verwacht dat 2019 het jaar wordt waarin - voor 't eerst in de historie - economische groei ondergeschikt wordt aan kwaliteit van leven.

Géén laagvliegroutes boven de Vallei, maar een groen en stil Binnenveld. Niet langer 24/7 gekluisterd aan de mobiele telefoon - want maakt ons dat nou echt gelukkig ?- , maar vaker samen genieten van prachtige voorstellingen in De Lampegiet, het Filmhuis of de Cultuurfabriek. Persoonlijke groei dus.

En als we het hebben over groei, dan hebben we het gelijk over afslanken. En dat wordt voor mij persoonlijk nog wel 'n dingetje ;-) Maar 't verleden heeft geleerd dat verandering de enige constante is. Dus ook dit moet lukken.

Ik wens iedereen een voorspoedig en afgeslankt 2019!

Jurgen Hillaert