Gratis

Gratis past ons allemaal! Ofnietan? Maandag kreeg ik ook iets voor niets… totaal onverwachts! Bijna wekelijks ligt er op maandagmorgen een boodschappenbriefje op het aanrecht. Mijn vrouw werkt die dag en veelal zijn er wel een paar lege plekken in de koelkast. Die moet ik dan weer vullen.

Veelal gebruik ik dat 'uitje' als opstart van de nieuwe werkweek. Ik neem het briefje, een tas en de lege flessen en potten mee en ga vervolgens, voor de nodige beweging, te voet richting de Jumbo in het PWA-park. Met mijn onafscheidelijke mobieltje knip ik onderweg bijna wekelijks wel een foto voor de klachtenafdeling in het gemeentehuis. Als je een beetje rondkijk, is er altijd wel iets wat niet klopt. Is het geen ontbrekend straatnaambordje dan is het wel een 'verdwaalde' fiets of liggen er een paar kluizen in het gras nabij de Geersebrug. Het Valleikanaal is, zo blijkt telkens uit de vondsten van magneetvissers, een geliefde dumpplaats voor criminelen.

In de Jumbo was goed te zien dat Veenendaal massaal is uitgerukt naar verre oorden. In het verleden zei men 'We gaan naar zonniger oorden' maar dat hoeft men niet meer te zeggen. De zonnepanelen maken ook in Veenendaal overuren. Ik werkte het boodschappenbriefje af en liep naar de kassa. Er waren slechts twee kassa's geopend. Een voor de scan en een voor niet scan. Ik sloot me als vijfde aan in de rij. Laat mijn vrouw nu net vorige week verteld hebben dat elke vijfde de boodschappen gratis krijgt.

Na een minuut komt de hoofd caissière aangelopen en zegt: ,,We openen een extra kassa". Op dat moment zeg ik: ,,Ik ben nummer vijf! Krijg ik de boodschappen nu gratis?" Ze telt de mensen die voor mij staan en zegt tegen de caissière dat ik niets hoef te betalen. Ik krijg zelfs geld toe. Het statiegeldbonnetje wordt keurig uitbetaald.

Om me heen zwijgt iedereen in alle talen. Daardoor liep ik wel een beetje ongemakkelijk de winkel uit met die tas vol boodschappen waarvoor ik geen cent betaald had.

Aart Aalbers