Géén bommetje!

Sensatie in het dorp. Het is al twee weken 'the talk of the town'. De bedreigingen die Sytse Tamminga, caféhouder op de markt én handelaar in lachgastanks voor de horeca, ondergaat. 't Is ook niet niks. Vorig jaar beschoten met een machinegeweer en nu een handgranaat voor de deur en brandstichting in je zaak, bedrijfsauto en bij de ijssalon van je broer.

De roddels, achterklap en beschuldigingen in het dorp zijn dan ook niet van de lucht. Een roddel is als winden laten. Het lucht op, maar anderen hebben er last van. En de roddels richten zich niet op de belagers van de familie Tamminga. Nee. Men spreekt vooral kwaad over de cafébaas, de gedupeerde. In het Engels is daar een term voor: 'victim blaming'.

Je kunt vinden wat je wilt van de handel van de kroegbaas, maar zolang het legale activiteiten zijn, moet je je pijlen richten op de daders en niet op het slachtoffer. Daarom is het ook verwerpelijk dat Het Dak van de Markt weer haar deuren moet sluiten. Hiermee wordt misdaad beloond en kweek je een voedingsbodem voor nieuwe bedreigingen. Hoe lastig de afweging ook is - je wilt te allen tijde voorkomen dat er slachtoffers vallen -, als je toegeeft aan afpersers regeert de misdaad in Veenendaal en zo ver had het nooit mogen komen. #ditisVeenenendaal anno 2019.

Wat ik me ook afvraag is waarom er al jarenlang peperdure camera's in de stad hangen die klaarblijkelijk geen misdaad voorkomen of bijdragen aan de opsporing. Ook het live meekijken op afstand blijkt een wassen neus. Kunnen we niet terug naar oom agent op straat in plaats van schijnveiligheid via cameratoezicht?

Afgelopen week was 't verdachte pakketje voor de deur van de Cultuurfabriek én lunchroom van Sytse's zus gelukkig loos alarm.
Géén bommetje! Wél m'n boeken een dag te laat ingeleverd, want de bieb hield die dag haar deuren dicht.

Jurgen Hillaert