Erehaag

In een Haarlemse horecagelegenheid, met zicht op het gemeentehuis, zat ik een mok warme chocolademelk leeg te drinken. Bijna direct viel mijn oog op de drie, van zware vuurwapens en kogelvrije vesten voorziene, agenten die voor het gemeentehuis stonden. Ook fietsten er met enige regelmaat 'gewone' agenten langs. Later zag ik binnen en aan de achterzijde van het gemeentehuis eveneens zwaar bewapende agenten.

De agenten in Haarlem hadden een slot op hun mond. ,,Alles is geheim" of ,,Weten we niet." Dat was zo'n beetje het enige dat ze konden en mochten vertellen over de al maanden lopende bedreiging aan het adres van hun burgemeester. Ik prees onze burgemeester gelukkig dat hij zich, zonder bewaking, overal in Veenendaal vrij kan bewegen.

Als je dan terugkomt in Veenendaal en in een plaatselijke krant een ingezonden brief leest van 'niet zomaar iemand' over de partij van de nieuw benoemde Veense burgemeester, dan lees je zo'n brief na het bezoek aan Haarlem wel even anders. De brief is geen aan een persoon gerichte bedreiging maar ook verre van een warm welkom. De briefschrijver was vorig jaar kandidaat raadslid van een partij waarop, door hun standpunten, ook enorm veel Veenendalers niet op zitten te wachten. Als er van deze partij een goede kandidaat voor het burgemeesterschap van Veenendaal was komen bovendrijven, zou er dan ook zoveel stampij zijn gemaakt?

Indien de briefschrijver eerst in Haarlem een mok warme chocolademelk zou hebben leeg gedronken en tegelijkertijd het toch wel heftige tafereel had bekeken, dan zou hij vermoedelijk de brief niet verzonden hebben. Dan ga je geen vuurtje aansteken met de kans op een brandje maar ga je in gesprek.

Laten we allen blij zijn dat we in Veenendaal niet door een 'erehaag' van vuurwapens behoeven te lopen om op het gemeentehuis ons nieuwe rijbewijs of paspoort af te halen.

Aart Aalbers