• Rene Kramer

'Rouwen is loslaten en bewaren'

Advertorial

VEENENDAAL ,,Het mysterie van leven en de dood heeft altijd mijn interesse gehad. Je wordt geboren, je groeit op, het leven lijkt oneindig en dan komt er een moment dat je je realiseert dat het leven vergankelijk is. In geen enkel ander vakgebied komt het leven en de dood zo dicht bij elkaar.'' Aan het woord is John Visser van John Visser Uitvaartbegeleiding.

Na een tijd te hebben gewerkt bij een uitvaartorganisatie waagde John Visser in 2016 de sprong om een eigen, kleinschalige uitvaartorganisatie te beginnen. Het geven van de laatste zorg aan overledenen en het mogen begeleiden van diens nabestaanden tijdens één van de moeilijkste periodes, voelt voor Visser als een voorrecht. Niet alleen zijn natuurlijke neiging om mensen te helpen tijdens emotioneel moeilijke periodes, ook zijn persoonlijke interesses en ambities kan hij volledig kwijt in de rol van uitvaartverzorger in zijn eigen onderneming. 

MENSENWERK

Uitvaartzorg is mensenwerk. Je hebt met uiteenlopende families te maken, elk met hun eigen verleden, hun eigen emoties en hun eigen verwachtingen. ,,Ik spreek zelf liever over een afscheid dan over een uitvaart", zegt John Visser.

,,Mijn werk begint vaak direct na het overlijden. Dan moeten veel zaken geregeld worden voor de dag van de uitvaart. Maar deze dagen zijn ook heel belangrijk voor nabestaanden om goed afscheid te kunnen nemen. De kunst is om je telkens opnieuw snel in te leven in de wensen van de nabestaanden en goed te begrijpen wat in die situatie nodig is. En dit alles, in een relatief kort tijdsbestek, te vertalen naar een passend afscheid. Het woord passend gebruik ik vaak als ik bij nabestaanden aan tafel zit om de uitvaart te regelen. Elke overledene en elke familie is uniek. Elk afscheid is dat dus ook. Een goed afscheid helpt mensen in hun rouwproces.''  

JUISTE AANSLUITING

John Visser bespeurt ook momenten waarop hij aan het zoeken is naar de juiste aansluiting bij een familie. Dat maakte hem een flexibele steun die meebeweegt met diegene voor wie hij er op dat moment is. ,,Op zulke momenten zit ik wel eens te prakkiseren", vervolgt Visser. ,, Moet ik snel weer bellen of iemand even met rust laten? Mijn leven gaat verder, maar hoe is dat voor iemand die een dierbare heeft verloren? En hoe kan ik deze mensen dan steunen in dit proces? Het belangrijkste is misschien wel 'er zijn'. Present zijn zonder adviezen, zelfs zonder 'ik weet wat je voelt'. Ik merk ook vaak dat ik iets zinnigs wil zeggen. Maar is het niet veel fijner om iemand naast je te hebben die jouw verdriet er gewoon laat zijn, zonder iets in te vullen?''

,,Wanneer een dierbare overlijdt, zijn we als mens gedwongen om fysiek los te laten. Maar in gedachten kunnen we bewaren. Loslaten en bewaren, het lijkt een onmogelijke combinatie, maar dat is rouwen. Ik sta graag aan het begin van dat proces om u te helpen een juiste start te maken zodat na verloop van tijd een troostende en helende herinnering overblijft.''

Meer weten? Op de website staat alle relevante informatie:

w [samenaanallesgedacht.com