• Jeroen van der veer

'Elke bal naar voren was een goal'

VEENENDAAL Beiden stonden ze in de achterhoedde toen voetbalvereniging Veenendaal na flink wat jaren eindelijk de titel wist te pakken. In het kampioensjaar 1994 waren veel ogen gericht op de veel scorende aanvallers, maar ook Jacco Tanis en Andre Quint stonden hun mannetje. Het was een onvergetelijk seizoen en nog altijd is de vriendengroep intact. ,,We gaan elk jaar naar Turkije."

Jeroen van der Veer

Na het mislopen van de promotie in het seizoen daarvoor, moest het team dat actief was in 1994 de titel halen. Het werd uitgesproken, de spelers voelden het aan en ook de club was er aan toe. Met Tanis en Quint als debutanten in de selectie werden vrijwel alle tegenstanders zoek gespeeld.

,,Onze voorhoede was met Wilco Vink, Arco van Elst en Marco Lijnsvelt ijzersterk. Vrijwel elke bal naar voren was een treffer", blikt de inmiddels 49-jarige Tanis terug.

TRANEN De kopsterke Tanis kwam vanuit de Veenendaal-jeugd in het eerste elftal, terwijl zijn maatje Quint van DOVO werd weggelokt. Al direct was er een goede klik, weet de 51-jarige Quint: ,,Onze oudste speler was een jaar of 25, maar het was wel een volwassen groep. Een vriendengroep die maar één doel had; kampioen worden."

Dat gebeurde in een uitwedstrijd in Renkum, waarna een onvergetelijke busreis terug volgde. ,,We konden op het dak van die bus en het was dus een groot gekkenhuis", lacht Quint. ,,Eenmaal op ons sportpark zag je oude mannetjes met tranen in hun ogen. Jarenlang was er amper tot niets te vieren en opeens was die titel daar. Voor die mensen deed je het. Prachtig vond ik dat."

VRIENDSCHAP Ook Tanis koestert mooie herinneringen aan het kampioensjaar. ,,Er stond 500 tot 600 man langs de lijn. In onze beleving was dat echt veel. Verzaken kon je dus geen moment. Echt een schitterend jaar."

Er wordt nog vaak over de successen gesproken. Ondanks dat Tanis momenteel in Scherpenzeel woont, is hij elke donderdagavond in de kantine van Veenendaal te vinden. ,,Dan kletsen we met het groepje uit dat jaar. Het was een vriendengroep en dat is het nog altijd. We gaan bijvoorbeeld elk jaar naar Turkije. Dan wordt er gelachen, maar er worden ook serieuze gesprekken gevoerd."

UNIEK Andre Quint is momenteel trainer van het tweede team, maar wordt herinnerd als de trainer die drie keer met het eerste elftal wist te promoveren. ,,Daar ben ik best trots op. Ik promoveerde twee keer als speler en drie keer als trainer. Toch was de titel in 1994 het mooist. Iedereen hunkerde er zo naar."

Terwijl de twee nog genieten van een drankje, wordt de huidige selectie van Veenendaal doorgenomen. Het is en blijft namelijk hun clubje en beiden staan elke zaterdag langs de kant. ,,Als ik kan, probeer ik er te zijn. De vereniging heeft iets unieks en daar voel ik mij goed bij", sluit Tanis af.

Elke club heeft historie en die historie is gemaakt door personen. Personen die belangrijk waren voor hun club; bestuurlijk, sportief of op ander vlak. In deze rubriek portretteren we die Helden van Toen. Tips voor deze rubriek kunnen gemaild worden naar veenendaalse.krant@bdu.nl ovv Helden van Toen.