• Jeroen van der Veer

Prio (V)een: Op pad met pet en pen (7)

VEENENDAAL Dat een dienst bij de politie nooit hetzelfde is, was al langer bekend. Toch konden twee agenten voor hun zaterdagnachtdienst niet bedenken dat ze enkele uren later moesten helpen bij het aanleggen van een katheter.  

Jeroen van der Veer

Als Erwin op het bureau komt, is er nauwelijks tijd om eerst een bakkie koffie te drinken. Cameratoezicht ziet bij een parkeergarage iemand wroeten met een schroevendraaier en er moet direct gehandeld worden. Binnen één minuut is de agent op de locatie, maar het blijkt loos alarm. ,,Ah, een monteur. We kunnen weer terug."

 

Net als de nacht ervoor, lijkt het voor Erwin een rustige dienst te worden. Er komen links en rechts wat meldingen en worden enkele automobilisten gecontroleerd. De sirenes lijken uit te kunnen blijven en ondanks dat er eerder die avond wel meldingen van inbraken waren, lijken deze 's nachts niet te komen.

 

STEEKPROEF HOTEL Het is een mooi moment samen met Eric richting een hotel in Veenendaal te rijden, om daar de registratie te controleren. Erwin legt uit: ,,Als er een calamiteit is, en het hotel ontruimd wordt, moeten wij razendsnel weten wie er binnen zijn. Er is dan geen tijd om kamer voor kamer te bekijken of iedereen buiten is. Daarom moet het personeel bij inchecken altijd de gegevens van hun bezoekers noteren."

Bij de steekproef blijkt bij één persoon de gegevens te ontbreken. ,,Dat lijkt weinig, maar wat als er hier een grote brand uitbreekt? Daar moet je niet aan willen denken. Wij maken hier nu een melding van en komen binnenkort weer langs."

 

ACHTERVOLGING Via de meldkamer horen de eenheden dat er op de snelweg een dronken automobilist rijdt. Een van de politieauto's gaat erachteraan, terwijl anderen zich strategisch opstellen op de af- en opritten. ,,Stel dat het een achtervolging wordt, omdat men niet wil reageren op het stopteken, moeten wij er snel bij zijn", duidt Erwin, die uiteindelijk niet in actie hoeft te komen. De auto wordt rustig aan de kant gezet, waarna de politie in Veenendaal zijn weg weer vervolgt.

DEUR INTRAPPEN Even na tweeën komt een melding binnen, waarbij iedereen direct op scherp staat. Iemand zou een overdosis hebben genomen en daarom telt op dat moment iedere seconde. Ondanks het late tijdstip doet een van de flatbewoners de deur open, waardoor de eerste twee politie-eenheden bij de woning kunnen komen. ,,Was dat niet gebeurd, dan hadden wij ook de portiekdeur eruit geramd."

Enkele harde trappen van Erwin blijken voldoende om toegang tot de woning te krijgen, waar men al snel de man op de bank ziet liggen. Er is ademhaling en het aanwezige ambulancepersoneel krijgt toestemming om de woning te betreden.

 

POLITIEBEGELEIDING Al snel wordt duidelijk dat de persoon niet (meer) in acuut levensgevaar is en hij wordt voorbereid op vervoer naar het ziekenhuis. Opeens wijst politieagent Arjan naar de buik van de man. Daar staan de letter ACAB (All Cops Are Bastards, red) getatoeëerd. ,,Die bastards hebben waarschijnlijk zojuist wel zijn leven gered. Ik snap zo'n tattoo dan ook echt niet. Waar komt die afschuw naar de politie vandaan?"

Als de persoon naar het ziekenhuis gaat, neemt Arjan plaats in de ambulance. Het is een 'bekende' van hen en voor de veiligheid is begeleiding nodig. Ook Erwin schaduwt en rijdt met 190 kilometer per uur achter het voertuig aan. ,,Omdat hij middelen gebruikt heeft en waarschijnlijk agressief kan ontwaken, gaan wij mee voor de veiligheid van het ambulancepersoneel."

 

GEEN ALLEDAAGS KLUSJE Ook op de spoedeisende hulp in Ede blijkt de man niet wakker te krijgen en daarom wordt besloten dat hij zijn roes uitslaapt. Er wordt bloed afgenomen en omdat men graag wil weten wat hij ingenomen heeft, wordt een katheter geplaatst. ,,We hebben even twee sterke mannen nodig", zegt de zuster. Erwin en Arjan kijken elkaar aan en beseffen dat er geen ontkomen aan is.

Met een zuur gezicht zien de twee agenten toe hoe de katheter geplaatst wordt. ,,Geen alledaags klusje, hè", grapt Arjan naar Erwin. De zuster lacht en geeft de twee een schouderklopje.

 

INTENSIVE CARE De klok geeft inmiddels 6:00 uur aan, als besloten wordt de persoon naar Nijmegen te brengen. Daar zal hij overgebracht worden naar de Intensive Care. Een flinke rit, waarbij Arjan en Erwin opnieuw assisteren. ,,Veiligheid voor alles", benadrukt Erwin.

Aangekomen in het ziekenhuis wordt de patiënt opgenomen en neemt de beveiliging dat van Erwin en Arjan over. ,,Ik denk niet het dat nodig is hoor, maar je kunt niets uitsluiten", is de onderbouwing. Met de woorden dat de patiënt er goed uitkomt, vervolgen de twee agenten hun weg richting Veenendaal.

 

ACHTER DE SCHERMEN Tijdens de rit neemt het duo hun merkwaardige avond door. ,,Weet je wat het is", zegt Arjan hardop. ,,Je bent nu wel de gehele nacht twee agenten in Veenendaal kwijt, maar je wil de veiligheid garanderen. Daarnaast hebben wij het leven van die man misschien wel gered en dat geeft een fijn gevoel. Tja, het is dan wel wrang als je zo'n tatoeage ziet."

,,Zo zie je maar", zegt Erwin. ,,De buitenwereld ziet ons soms alleen als vervelende bonnenschrijvers, maar wij doen zoveel meer. Zo'n check bij het hotel, de begeleiding van de patiënt en alle werkzaamheden achter de schermen. Zagen mensen dát maar eens..."

Label:

Prio (V)een