• Freek Wolff

Familie Baas trotseert de blaren

VEENENDAAL Het virus van de Nijmeegse Vierdaagse heeft al vele jaren toegeslagen bij de familie Baas. Als kwartet trekken moeder, broer en zusters ook volgende week de stoute schoenen aan voor vele kilometers wandelen.

Als kind zaten ze langs de Zeven Heuvelenweg al te kijken als hun vader langsliep, meestal in zijn militaire tenue. ,,Hij heeft hem ongeveer 22 keer gelopen en bracht het virus in de familie'', oppert Eric. In 2015 loopt Tinie Baas (82) uit Lunteren voor de 29e keer mee. Marion van Eldik (57) uit Ede wandelt in Nijmegen voor de tiende keer, terwijl plaatsgenoot Eric (59) gaat voor nummer 13 en Ilse (55) uit Veenendaal nu voor de vierde keer meeloopt. ,,Als je ziet hoe de mensen in die dagen met elkaar omgaan, dat is geweldig. Iedereen steunt elkaar'', legt Eric uit, die zelf ook wel de helpende hand toesteekt bij blaren en blessures. ,,Het is die dagen één grote familie.''

De eerste keer, toen ze 25 was, vond Ilse best zwaar. ,,Ik had de tweede dag mijn voeten al kapot en veel spierpijn. Maar ik heb hem wel uitgelopen.'' Ze pakte na haar vijftigste toch de draad weer op en de afgelopen jaren ging het hartstikke goed. ,,De happening is wat het leuk maakt. Je spreekt ook eens wandelaars uit allerlei landen.''

Ook haar moeder geniet elkaar jaar. ,,Ik ben een echte publieksloper, maar loop wel heel snel. Je wandelt van plaats naar plaats, waar je dan rust.'' Tinie liep de Vierdaagse ook vijf keer met kleindochter Karlijn. Tinie weet niet goed hoe het komt dat ze op hoge leeftijd nog zo fit is. ,,Ik denk dat wandelen in de genen zit. Ik hoorde laatst dat je een goede langeafstandsloper bent als je holle voeten hebt. Nou, die heb ik ook.''

Volgens Marion is oefening vooraf belangrijk, al is de 200 kilometer die zij wandelen in haar ogen niet zo veel. De randvoorwaarden zijn volgens het viertal: goede wandelschoenen, voldoende training, een goed ontbijt, op tijd rusten, veel drinken onderweg en zo nu en dan wat eten. Marion nuttig boterhammen en bouillonsoep, terwijl Ilse onderweg de puddingbroodjes en beschuit met aardbeien niet laat staan. ,,In het begin nam ik teveel mee in een rugzak, maar onderweg kun je genoeg krijgen. We smeren onze voeten altijd in met Skin-Lube, dan heb je minder wrijving aan je voeten. En het afplakken doet iedereen verschillend.''

De vier deelnemers schromen niet om zich na afloop van een wandeldag ook eventjes te storten in het feestgedruis. ,,En 's morgens vroeg zwaaien studenten je uit, die zelf net terug komen van het stappen.'' Voor Eric zit er ook een serieus tintje aan het evenement, omdat hij met zijn deelname geld ophaalt voor een goed doel: de Twan Foundation. ,,Mijn kleinzoon heeft A-T, een zeldzame, levensbedreigende ziekte. Dat is een aandoening van het zenuwstelsel en het afweersysteem.'' De familie heeft geen last van de enorm grote groep deelnemers. ,,Je past je aan. Mensen die lopen te drammen worden wel terecht gewezen. Je moet je niet gaan ergeren.''

Een medaille is tevens een koninklijke onderscheiding en als het niet tegen zit, kan de familie Baas er binnenkort weer vier toevoegen aan de stapel. ,,Het is elke jaar weer kippenvel, zeker bij de intocht. De laatste kilometers word je gedragen door het publiek.''

De Nijmeegse Vierdaagse is dit jaar van 21 tot en met 24 juli.