'De kick van een strike is moeilijk te beschrijven'

VEENENDAAL Een strike op de bowlingbaan gooien doe je niet zomaar en er komt veel meer bij kijken dan enkel en alleen kracht. Het is een sport die concentratie vergt, doorzettingsvermogen en een flinke dosis ervaring. Deze drie facetten kunnen sinds kort weer in Veenendaal getraind worden, want het dorp heeft weer een bowlvereniging; 'Bowling vereniging (bond) Veenendaal', gelegen aan de Tuinstraat.

Jeroen van der Veer

Vol trots zit Veenendaler Bea Muller aan de eetkamertafel, die gemaakt is van een bowlingbaan. Haar familie ademt bowlen en vandaar dat zij afgelopen zondag een reünie organiseerden. Sinds een conflict met de vorige eigenaar van het bowlingcentrum, stapten veel leden op. Hierdoor kon men niet meer spreken van een vereniging en speelden een grote hoeveelheid fanatiekelingen hun wedstrijdje in Zetten. ,,Maar dat is verleden tijd", glimt de 35-jarige. ,,Er is een nieuwe eigenaar en na tien jaar kunnen we weer in Veenendaal de baan op. Om iedereen dat kenbaar te maken, hebben we een reünie gehouden. Het was super gezellig, met een hoop oud-leden."

Zelf werd ze aangestoken door haar vader, die ook helemaal verkocht is aan het spelletje. Ze nam deel aan NK's en haar droom is nog altijd om in Amerika aan een toernooi mee te doen. Een andere wens is sinds kort uitgekomen, doordat een nieuwe eigenaar het Veenendaalse bowlingcentrum overnam. ,,We zijn met een groep van twintig direct weer lid geworden en daardoor bestaat de vereniging weer."

Ondanks de liefde voor de sport, moet Muller een tijdje nadenken om te beschrijven wat het spelletje zo leuk maakt. ,,Ik denk toch de kick. Als de bal je hand verlaat, weet je eigenlijk al waar 'ie belandt. Het is de kunst dat zo goed mogelijk te doen. Nee, dat is niet stom geluk."

De vereniging moet weer vanaf nul beginnen. Met een hypermoderne baan, staat het bestuur te popelen om nieuwe leden te omarmen. Op dinsdag en woensdag wordt er gespeeld en daarbij hoopt Muller, die ook enkele bestuurlijke functies bekleedt, snel nieuwe verenigingsgenoten tegen te komen. ,,Vroeger hadden we tweehonderd leden. Dat was geweldig; iedereen kon elkaar en die kant willen we weer op. Dat is ook zeker mogelijk, alleen vergt het wel tijd. We moeten weer opnieuw groeien."

Zelf traint ze naast de twee verenigingsdagen ook nog een derde dag, om zo nog beter te worden. De maximale score bij bowlen is 300 en die is door Muller nog altijd niet bereikt. ,,Als meisje van zeven ben ik begonnen en ik bowl nu nog altijd. Zelf heb ik in Jong Oranje gespeeld, wat enorm tof was. Die score van 300 wil ik ooit nog eens halen."

Die ervaring gunt ze anderen ook en daarom hoopt ze dat de vereniging gaat groeien. Alle ingrediënten zijn aanwezig, het is nu aan de inwoners van Veenendaal en omstreken. ,,We willen ons meer gaan profileren. Flyeren, de mobiele bowlingbaan in het centrum zetten en de media zoeken. Bowlen is nou eenmaal een onbekende sport, maar als je het virus te pakken hebt, ben je verkocht. Het is zoveel meer dan even gezellig een balletje gooien."