Veilig...?

In de maand december gebeurde rond onze woning werkelijk van alles.

 

's Nachts ineens sirenes, blauwe zwaailichten en remmende auto's. Mijn vrouw en ik springen allebei uit bed. Recht voor ons huis overmeesteren enkele agenten een jongeman. Nog vijf agenten kwamen aanscheuren en fouilleerden de man.

's Avonds hoor ik een rumoerig groepje jongeren aankomen. Ik kijk vanuit een donkere slaapkamer wat er gaande is en zie nog net dat ze een doos bij zich hebben en iets weggooien. Op onze voorraam plakten drie tompouces. 

Paar dagen daarna ligt in mijn achtertuin een wodkafles. Gelukkig liep er niemand op ons tuinpad toen ze de zware lege fles over de schutting gooiden. De jeugd moest zich indrinken.

Vanuit de kamer zie ik een moeder met twee kinderen op haar fiets hard onderuit gaan. Hoewel rond de brug voelers zijn aangebracht komt de strooidienst toch veelal te laat en is het daar 's winters vaak onveilig.

De volgende dag sneeuwt het. Een sneeuwballen gevecht tussen scholieren loopt vlakbij mijn huis uit de hand. Ze worden weggestuurd. Kwartier later loop ik een straat verder gebukt onder een paraplu met in mijn hand mijn mobiel. Ineens is een sneeuwballenregen mijn deel. De meiden komen naar me toe: ,,De jongens hebben geen respect meneer! Ze zijn bang gefilmd te worden."

Het is nog steeds dezelfde maand december als ik naar bed ga en bijna direct een alarm hoor loeien. Door het raam zie ik een auto in vlammen op gaan. En dan vergeet ik nog bijna dat iemand 's nachts dwars door mijn voortuin banjerde en met modderschoenen achter ons huis kwam kijken of alles wel goed op slot zat…

Nee, ik geef dit keer geen acht voor 'Voelt u zich veilig?'

 

Aart Aalbers