Komen en gaan

Burgemeesters komen en burgemeesters gaan. Het zijn net treinen in een landschap. Je ziet de trein in de verte aankomen, geniet even van zijn mooie vormgeving of juist niet en even later staar je de trein weer na. Soms sta je in de buurt van een station en dan komt er ook weleens een stoptrein langs, zoals bijvoorbeeld burgemeester Van Kuyck. Hij was bijna 20 jaar burgemeester van Veenendaal. Vanaf het moment dat Veenendaal in 1795 zelfstandig werd, is Kolff de 20e burgemeester die ons gaat verlaten.

Dat Veenendaal niet het eindstation voor Kolff zou worden was allang duidelijk. Al heel snel was te zien dat hij voor Veenendaal gewoonweg een maatje te groot is. En dan bedoel ik niet zijn postuur. Hiermee is hij denk ik wel de grootste burgemeester van Veenendaal aller tijden. Ik bedoel meer dat hij veelal op een soepele wijze de gemeente heeft bestuurd. Kolff is een soort TGV en die zet je niet in op de Veenendaallijn maar op een lange lijn waar kilometers gemaakt kunnen worden. Het was daarom niet de vraag of hij zou vertrekken, maar wanneer hij zou vertrekken. Als Kolff tijd van leven krijgt, zal ook Dordrecht een tussenstation zijn op weg naar een volgend station.  

De toen 35-jarige Kolff was de jongste burgemeester die Veenendaal ooit heeft gehad. Hij was bij zijn benoeming de derde vrijgezelle burgemeester die Veenendaal ooit kende. Kolff is de enige van de drie die we gaan uitzwaaien als gehuwd man. De trein van Wouter kende nagenoeg nooit vertraging. Als ik hem een vraag stelde dan zag hij bijna altijd wel kans om binnen enkele minuten een antwoord te formuleren. Hij reed op tijd en ging met de tijd mee.

Fijn dat we een eindje met de TGV mee mochten rijden en deze in november 2012 niet gemist hebben.

Aart Aalbers