Fijn zaad

Het leek wel afgesproken werk. Overal in Veenendaal werd je afgelopen dagen getrakteerd op confetti. In de Hoofdstraat was men dagelijks met veger en blik in de weer om de vederlichte blaadjes op te ruimen. Maar er was geen beginnen aan. Eén windvlaag en de vlokjes dwarrelden weer verder. Slaapkamerramen kon je maar beter gesloten houden, want ook daar kwam het fijne zaad naar binnen.

De boosdoener? De berk en de iep. Ooit zijn er vele tientallen van geplant, omdat de boom zo lekker snel groeit en de wijken en straten een groen aanzicht geeft. Een paar staat er inmiddels zelfs op de lijst van waardevolle bomen van de gemeente Veenendaal. Maar deze dagen klagen mensen er steen en been over.

Elders wordt er nu juist feest gevierd rondom de berk, daar beter bekend als de Meiboom. Zo worden in Engeland op eerste pinksterdag - in Scandinavië op midzomeravond - de huizen en kerken versierd met berkentakken.

En in Noord-Duitsland kent men het begrip 'Maibaumpflanzen'. Daar wordt bij mensen die in ondertrouw gaan of die communie gaan doen 's nachts een berketak in de tuin gezet. De dag erop gaat men alle huizen weer langs om de 'boom' te begieten. Er wordt aan de deur een lied gezongen en als beloning krijgt men een drankje aangeboden. Weer eens wat anders dan dauwtrappen.

Noorse volkeren dichten de berk wijsheid en kracht toe. En sommige boeren weten nog wel dat vroeger de koeien na de winter, wanneer ze uit de stal in de weide werden gedreven, met berkentakken werden geslagen om zo de vruchtbaarheid te bevorderen. In de sauna kom je dit ritueel tegenwoordig ook tegen.

Zoals de Germaanse mythologie de berk als het symbool voor een nieuwe start beschouwt, zo zie ik de ‘lentesneeuw’ ook als een nieuw begin. De zaadjes worden vanzelf groene blaadjes.

Jurgen Hillaert