Bombardement

Wat zou u ervan vinden als u op een begraafplaats bij het graf van uw broer of vader staat te luisteren naar de toespraak, terwijl omwonenden achter het hek de ene pot vuurwerk na de andere staan af te steken waardoor je de spreker niet meer kunt horen…

Dat gevoel kreeg ik op 31 december toen ik rond zes uur een oudejaarsavonddienst in een kerk in Veenendaal bezocht. Juist toen de overledenen uit 2017 werden herdacht, brak een oordovend bombardement uit. Niet alleen toen, ook later, en later en later. Kleine kinderen keken angstig rond. Zo nu en dan vergat je van schrik even te ademen en gingen de woorden van de voorganger verloren in het kabaal. Doordat je in een gebouw zit, en niet kunt zien wat er buiten gebeurt, maakt dat het schrikeffect bij velen nog groter.

Het leek wel of de kerk in Damascus stond en de 'bommen' op het kerkplein terecht kwamen. Velen met mij vonden het ongelooflijk dat er zo weinig respect is voor elkaar. Een vuurwerkvrije pauze van slechts anderhalf uur kan men blijkbaar niet meer opbrengen. Ook in andere kerken, waar de buren ook terdege weten dat er een oudejaarsdienst gaande was, werd men opgeschrikt door harde knallen.

Iedereen begrijpt prima dat de rotjes en vuurpijlen bij de jeugd 'branden' in hun zak. Als afsteken eindelijk om 18.00 uur legaal mag, willen ze direct de brand erin steken. Misschien kan men de jeugd op Oudejaarsdag de gelegenheid geven om hun vuurwerk iets eerder af te steken? In ruil daarvoor  zou aan het begin van de avond enige tijd een vuurwerkvrije zone van enkele honderden meters rond gebouwen waar bewoners bijeenkomen gerealiseerd kunnen worden.

Het jaar is nog lang, wellicht kan burgervader Piet Zoon een breed gedragen oplossing aanreiken.

Aart Aalbers